ما میریم کانادا

تحقیقات من و همسرم درباره مهاجرت به کانادا از همه‌جا و همه‌کس

سفرهای مستقیم هوایی بین ترکیه و کانادا برقرار شد

آنکارا- شرکت هواپیمایی ترکیه " ترکیش ایر" پرواز مستقیم بین استانبول و " تورنتو" را آغاز کرد.
به گزارش ایرنا ، در اولین پرواز هوایی " ترکیش ایر" به کانادا، " بینالی ییلدریم" وزیر ارتباطات ، " تمل کوتیل" مدیرعامل ترکیش ایر و برخی از تجار و صاحبان صنایع ترکیه نیز به آن کشور عزیمت کردند.
به گزارش آناتولی، کوتیل طی سخنانی در فرودگاه استانبول با اشاره به اهمیت برقراری خط پروازی یاد شده گفت: مسافرین ایرانی، لبنانی، روس، خاورمیانه و کشورهای آسیای میانه بعد از این می توانند با استفاده از این خط پروازی به طور مستقیم به کانادا پرواز کنند.
وی گشایش این خط هوایی را در توسعه روابط تجاری و کانادا نیز مهم ارزیابی کرد.
ترکیش ایر با هواپیماهای ایرباس آ 330 و آ 340 هفته ای سه پرواز به کانادا خواهد داشت.

  
نویسنده : داود ; ساعت ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ روز جمعه ٢ امرداد ۱۳۸۸

نوروز مبارک

سلام به همه خوانندگان محترم و عرض تبریک سال نو خورشیدی

از اینکه این مدت خبری از ما نبود واقعاً عذر می‌خوام راستش درگیر یه پروژه بدقلق هستم که هنوز هم جوابی ازش نگرفتم این یه طرف، درگیری‌های آخر سال هم یه طرف. همه باعث شدن که نتونیم آپدیت بکنیم.ناراحت

از همه دوستانی که لطف کردن و کامنت گذاشتن متشکرم, تا جایی که شده توی همون بخش کامت‌ها جواب دادم و دوستانی رو هم که جوابی ندادم قول می‌دم به زودی جواب بدم.

راستش خبر خاصی توی این مدت نشده بجز اینکه ما احتمالاً لنددمونو از تورنتو به ادمونتون جابجا می‌کنیم، که دلایل متعددی داره. شاید یه روزی بهش بپردازم.

ولی از این حرفا که بگذریم, سخن عید و عیدی از همه خوشتره. واستون یه عیدی مامان دارم که عین ١٣ روز عید رو سرکار باشید. حالا عیدی چی هست؟؟؟؟؟؟؟

دوتا فیلم تپل که می‌تونید دانلود کنید لذتشو ببرید. این دوفیلم یه موضوع مشترک دارن: هر دوتاشون درمورد آشنایی با کانادا هستش. فیلم اول در مورد ایالت انتاریو و دومی در مورد شهر تورنتو. برای اینکه راحت بتونید دانلود بکنید و من هم مشکل هاست پیدا نکنم این فیلم‌هارو به تیکه‌های 20مگابایتی تقسیم کردم که لازمه اول همشونو دانلود کنید و بعد با Winrar بازشون بکنید. برای دیدنشون هم می‌تونید با VLC Player  استفاده بکنید. زیاد وقتتون رو نمی‌گیرم. با آرزوی سالی پراز موفقیت و شادکامی بهمراه مهاجرتی موفق در این سال.

انتاریو:

قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

قسمت چهارم

قسمت پنجم

قسمت ششم

درباره تورنتو:

قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

قسمت چهارم

قسمت پنجم

برنامه VLC Player رو هم می‌تونید از اینجا پیدا کنید.

موفق باشید

  
نویسنده : داود ; ساعت ۳:٢۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۸ اسفند ۱۳۸٧

TTC سیستم حمل و نقل داخلی تورنتو

این سرویس در بدو ورود به کانادا بهترین و مناسب ترین روش جابجا شدن در شهر است و کیفیت مناسب و سهولت استفاده از آن در حدی است که شاید بعد ها - بعد از خرید اتومبیل شخصی- هنوز هم مایل باشید از آن برای رفتن به سر کار استفاده کنید. خصوصا اگر در جنوب تورنتو کار کنید که غالبا ترافیک نسبتا سنگینی در ساعات اولیه صبح و عصر دارد (که البته قابل مقایسه با تهران دهه 1340 می باشد) و هزینه پارکینگ هم زیادست (ماهانه تا 150($ این مجموعه ترکیبی است از مترو (ساب وی) و اتوبوس و تراموا (استریت کار). ساب وی از یک شاخه عمودی شمالی- جنوبی دو قلو (به شکل حرف یو در انگلیسی) و یک شاخه طولانی شرقی - غربی و یک شاخه جدیدالتاسیس کوچکتر شرقی - غربی تشکیل شده است. اسامی این شاخه ها و شرح آنها عبارتند از:

خط یانگ - یونیورسیتی

خط یانگ که تقریبا موازی با خیابان یانگ در زیر سطح حرکت می کند (و در بعضی ایستگاهها به روی سطح می آید) از ایستگاه فینچ (واقع در تقاطع خیابان های یانگ و فینچ) و کنار محله مغازه ها و دفاتر خدمات ایرانی ها آغاز می شود و به سمت جنوب می رود تا ایستگاه یونیون و بعد از این ایستگاه به سمت خیابان یونیورسیتی می رود و در امتداد این خیابان رو به شمال می رود. این خط بعد از ایستگاه سنت کلر وست به سمت غرب شیب پیدا می کند وخود را به خیابان آلن رد (ایستگاه اگلینتون وست) می رساند و در امتداد این خیابان رو به شمال می رود ( و از این ایستگاه به بعد روی سطح حرکت می کند) و آخرین ایستگاه آن " دانز وی یو" نامدارد که روی خیابان شپرد وست ساخته شده. در واقع شاخه یونیورسیتی از شاخه یانگ به اندازه دو ایستگاه مترو کوتاهتر است.

این خطوط از طریق ایستگاه فینچ به سرویس اتوبوسرانی منطقه یورک (وای آر تی) و نیز سرویس اتوبوسرانی برمپتون مرتبط می شوند و کسانی که مایلند به این مناطق بروند باید در ایستگاه ویژه این اتوبوس ها که متصل و مرتبط به ایستگاه ساب وی هستند بلیط مخصوص این اتوبوس ها را بخرند.

 

خط بلور

این خط شرقی - غربی که در ایستگاه یانگ-بلور با مسیر یانگ و در ایستگاههای سنت جرج و نیز اسپاداینا با مسیر یونیورسیتی ایستگاه مشترک دارد (یعنی می توانید از یکی پیاده شوید و به دیگر سوار گردید) از سمت شرق تا ایستگاه کندی و از سمت غرب تا ایستگاه کیپلینگ می رود و مسیر بسیار طولانی ای دارد. این خط در ایستگاه کندی به خط کوچکتری قطار کوچکتری وصل می شود بنام اسکاربارو آرتی (مخفف رپید ترنزیت) که مسافرین را تا ایستگاه مک کاون در وسط محله اسکاربارو می برد. در سمت غرب ایستگاه کیپلینگ و ایستگاه ایزلینگتون (یکی مانده به آخری) به سرویس اتوبوسرانی مخصوص محله می سی سا گا وصل هستند و مسافرانی که مقصد نهایی شان می سی ساگا بوده است می تواند مستقیما از ایستگاه ساب وی بعد از خرید بلیط مخصوص این سرویس به اتوبوس مورد نظر سوار شوند.


خط شپرد ایست

این خط که جدیدا راه اندازی شده از ایستگاه شپرد - یانگ به سمت شرق در امتداد خیابان شپرد ایست تا تقاطع خیابان های دان میلز و شپرد (محله مورد علاقه ایرانی ها و تا حدودی هم چینی ها) ادامه می یابد.

اگر به نقشه تی تی سی دقت کنید. متوجه می شوید که تقریبا بدون استثناء تمامی خطهای اتوبوس به یک یا دو ایستگاه ساب وی می رسند و به این ترتیب از هر جای شهر به اتوبوس سوار شوید به ایستگاه ساب وی مقصد آن اتوبوس برده خواهید شد.


برای استفاده از تی تی سی باید از یکی از این چند روش استفاده کنید:

 

1.  بلیط: که باید آنرا از کیوسک بخرید و در مجموعه های ده تایی چاپ می شوند ولی شما به هر تعداد که بخواهید از یک تا ده عدد و بیشتر می توانید درخواست کنید. در صورت خرید پنج تایی و ده تایی مشمول تخفیف خواهید شد. ایراد این روش این است که موقع وارد شدن به ایستگاه مترو باید آنرا به مامور باجه نشان داده و در جعبه شیشه ای بیاندازید و اگر صفی در کار باشد وقتتان تلف می شود.

 

2.  توکن: که به شکل سکه های کوچک هستند و از جنس آلومنیوم می باشند. هم از مامور باجه و هم از دستگاه مخصوص فروش آن قابل تهیه هستند. قیمتشان با بلیط یکی است و فرق آن با بلیط این است که می توانید آنرا از شکاف مخصوص توکن رو درهای ورودی بیاندازید تو و بروید داخل و دیگر در صف منتظر نمانید.

 

 

3.  دیلی پس (مجوز روزانه): که قیمت آن معادل چهار تا توکن است و از جنس مقواست وبرای مواقعی خوب است که در یک روز می خواهید چندین بار(لااقل بیش از چهاربار) از تی تی سی استفاده کنید. (در روزهای یکشنبه فمیلی پس (مجوز خانوادگی) به همین قیمت صادر می شود که دو بزرگسال و تا چهار کودک می توانند از آن برای همان تاریخ استفاده کنند.

4.  مترو پس (مجوز ماهانه): که اگر با اشتراک سالانه خریداری شود در سال یک ماه آن مجانی می افتد (که باتوجه به هزینه 90$ آن بد هم نیست) و با آن می توانید در طول ماهی که این پس برایش صادر شده بطور نامحدود از تی تی سی استفاده کنید. برای استفاده از آن باید کارت شناسایی به همراه داشته باشید (گواهی نامه یا کارت شناسایی رایگانی که تی تی سی در صورت درخواست شما برایتان صادر می کند) که این قانون را خیلی سفت و سخت چک نمی کنند ولی اگر شک کنند و معلوم نباشد که این کارت مال شماست یا قرضی است آنوقت کارتتان را توقیف می کنند.

5.  جی تی ای پس: مجوز هفتگی مخصوص مسیرهای داخل محدوده و بیرون محدوده تی تی سی. چون وقتی اتوبوس تی تی سی حامل شما از خیابان استیلز برود بالاتر و یا وارد محدوده می سی سی ساگا شود آنوقت راننده اعلام می کند که از این ایستگاه به بعد باید موقع پیاده شدن نفری یک بلیط بدهید (که با آنی که داده بودید موقع سوار شده می شود دو تا) و این پس شما را مجاز می کند که بدون محدودیت در هفته ایکه برایش صادر شده است از سرویس خارج از محدوده نیز استفاده کنید که در مجموع ارزانتر از دو بلیط در روز در می آید و قابل قرض دادن هم هست.

 

یادتان باشد که شما می توانید بدون خرید بلیط مجدد، با همان بلیط در امتداد مسیرتان از یک سوی شهر به سوی دیگر بروید و از اتوبوس و مترو استفاده کنید، اما این امر مشمول مقرارتی است: اول اینکه باید این امر در یک امتداد مسیر باشد. یعنی نمی توانید از ایستگاه مترو بروید بیرون و برگردید تو یا از یک اتوبوس پیاده شوید و سوار اتوبوس بعدی در همان مسیر شوید ولی می توانید تا جایی که با مترو می شود رفت بروید و بعد در همان ایستگاه مترو سوار اتوبوس شوید. برای سوار شدن به اتوبوس در بعضی ایستگاهها باید برگه مجوز رایگانی را در ایستگاه ورودتان از دستگاههای قرمز رنگ بگیرید و در ایستگاه مقصد و موقع سوار شدن نشان دهید. در نقشه تی تی سی ایستگاههایی که حرف "تی" رویشان نوشته شده از این دسته هستند.  موقع سوار شدن به اتوبوس اگر از بلیط یا توکن استفاده کنید می توانید برگه مجوز کاغذی از راننده بگیرید که اگر خواستید میان راه سوار اتوبوس دیگر شوید و یا به ایستگاه مترویی که آن اتوبوس به داخلش نمی رود وارد شوید بکار ببرید.

استریت کار های مانند اتوبوس هستند اما خطوط محدودی دارند و بیشتر در جنوب شهر فعال هستند.

سرویس حمل نقل شهری تورنتو خیلی کارآمد و مناسب است و می توانید براحتی نیازهای ترددی شما را بپوشاند. استفاده از آن آسان است و تمامی خیابان های اصلی و درصد بالایی از خیابان های فرعی را پوشش می دهد. سرویس ساب وی و اتوبوس عادی در ایام هفته از شش صبح تا یک و نیم بعد از نیمه شب برقرارست و بعد از آن سرویس اتوبوس دیگری راه می افتد که فقط خیابان های اصلی را پوشش می دهد و نامش بلونایت (شب آبی) است و همان قیمت را دارد. اتوبوس ها برای خانم ها از ساعت 9.5 شب به بعد نه تنها در ایستگاه که درصورت امکان سر کوچه مورد نظر ایشان هم توقف می کنند تا ایشان در تاریکی راحت تر به مقصد برسند. راننده های تی تی سی با مرکز از طریق تلفن در اتباط هستند و پلیس تی تی سی هم اختیاراتی در حد پلیس شهری دارد.

بعضی ایستگاههای ساب وی پارکینگ دارند که استفاده از آنها برای دارندگان متروپس رایگان است و ایشان می توانند تا ایستگاه را رانندگی کنند و بعد اتومبیل خود را در پارکینگ بگذارند و بقیه راه را با ساب وی بروند که برای کسانیکه راهشان از ایستگاه ساب وی دور است انتخاب بدی نیست.

سرویس دیگری نیز در کنار تی تی سی کار می کند که وظیفه اش کمک به انتقال مسافران از حومه تورنتو به داخل شهر و بالعکس می باشد که اصطلاحا "گو ترنزیت" خوانده می شوند و علیرغم اسم خنده دارش خیلی خوب و منظم است و از چند خط قطار و چندین مسیر اتوبوس تشکیل شده است که قطارهای آن نهایتا به ایستگاه یونیون می رسند. در مورد مسیرهای این سرویس به وبسایت مربوطه مراجعه کنید.

یادتان باشد همان روزهای اول از یکی از باجه های تی تی سی یک نقشه رایگان تی تی سی بگیرید و یک نقشه شهر را هم (به قیمت تقریبی 5$ بخرید). تورنتو کوه ندارد و شما در ابتدا برای پیدا کردن شمال و جنوب مشکل پیدا می کنید که راهش یادگرفتن مسیر، پرسیدن از مردم و یا استفاده از قطب نما است.

نکته قابل توجه دیگر اینکه شما می توانید اطلاعات لازم در مورد مسیرها و ساعات کار و فاصله زمانی رسیدن اتوبوس به ایستگاه مربوط به هر یک از اتوبوس های تی تی سی را با تماس تلفنی و وارد کردن شماره مسیر از طریق تلفن و یا از طریق اینترنت بدست آورید که البته در خیابان استفاده از تلفن راحت تر است.

منبع: تهرانتویی

لینک نقشه مسیرهای TTC

  
نویسنده : داود ; ساعت ٦:٠٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۱ دی ۱۳۸٧

روز اول اقامت در کانادا کجا اقامت کنیم؟

همه می دانند که اگر بشود لااقل یکی دو هفته ای را پیش دوست و آشنایی بمانند خیلی خوب است. هم وقت دارند دنبال خانه بگردند هم فرصت دارند برای گرفتن سینکارت - کارت بیمه اجتماعی (ربطی به بیمه درمانی ندارند و در واقع شماره ملی شما محسوب می شود و بواسطه آن اجازه کار خواهید داشت)، اقدام کنند.

اما اگر کسی را نداشتید که در این مدت پیشش بمانید چه؟ آن وقت باید محلی برای اقامت با قیمت مناسب پیدا کنید تا در این مدت به آنجا بروید. یادتان باشد قیمت مناسب یعنی جای کوچک - که برای شما که با چند چمدان میایید کانادا کوچکتر هم بنظر خواهد آمد- و در هتل - یا مهمانخانه ای نه چندان پر ستاره.

نکته این است که مکان اقامت شما داخل شهر و به مترو نزدیک باشد و تمیز و مرتب باشد. هزینه ای که باید در نظر بگیرید بین هفته ای 250$ تا 400$ خواهد بود (یادتان باشد که مالیات هم باید روی آن پرداخت کنید که باید هزینه را در 1.15 ضرب کنید).

بعضی از مهمانخانه ها پیشنهاد صبحانه در عوض هزینه اضافه را هم می کنند. شما خودتان می توانید با هزینه کمتر از دو دلار در روز صبحانه بخورید پس اگر هزینه زیادی پیشنهاد می کنند و می توانید آنرا نگیرید، از پذیرش هزینه اضافی امتناع کنید.

اگر برای صبحانه فردا صبح و حتی ناهار فردایتان مقداری خوراکی به شکل بیسکویت و کنسرو آورده باشید که مجبور نخواهید شد همان سر شب خرد و خسته به خرید بروید. توصیه می کنم تا پیدا کردن فروشگاههای بزرگ توی شهر نظیرNo Frills, Food Basics, IGA
و بعد از نظر درجه بندی هزینه با حدود 15% قیمت بیشترLoblaw's, Dominion
از خرید بیشتر از خوراک مورد نیاز 3 وعده پرهیز کنید. در تهران ما عادت به خرید از بقالی و سوپر مارکت های فسقلی داشتیم - که خودشان فکر می کردند خیلی بزرگ و جامع هستند. در تورنتو این نوع بقالی ها گرانفروش هستند و در حدود 20 تا 30% گرانتر از سوپر مارکت های بزرگ از شما پول می گیرند.

یادتان باشد که آپارتمان های اجاره ای معمولا سر ماه خالی می شوند، اما الان که دولت و بانکها تسهیلات خرید خانه را زیاد کرده اند عده کثیری به سوی خرید آپارتمان رفته اند و آپارتمان های اجاره ای شدیدا روی دست شرکت های اجاره دار مانده اند و بهمین دلیل ممکن است بهتر با شما راه بیایند و وسط ماه هم با شما قرارداد اجاره ببندند.

بطور روتین شرکتهای اجاره دار از شما یک نامه از محل کار می خواهند که در آن حقوق شما ذکر شده باشد. که با توجه به اینکه شما تازه آمده اید و دسترسی به چنین نامه ای ندارید می توانید پیشنهاد کنید که کرایه شش ماه از پیش بدهید و تا جاییکه من شنیده ام 99% آنها موافقت می کنند(خصوصا در این شرایط پیدا نشدن مستاجر). بعدا هم که موقع تمدید قرارداد شش ماهه شد یک نگاهی به دیگر ساختمان های اجاره ای داشته باشید و شاید بتوانید مکان بزرگتری یا مجتمعی با امکانات بیشتری را با همین قیمت یا ارزانتر پیدا کنید. یادتان باشد حسن شهرت و خوشنامی در کانادا هسته مرکزی موفقیت شماست و شرکت صاحب ملک بعدی با مدیریت ملک قبلی برای تحقیق در مورد شما تماس خواهد گرفت پس سعی کنید ارتباط خوب و مثبتی را با ایشان حفظ کنید. ضمنا با توجه به اینکه شما حداقل و طبق پرونده مهاجرتی تان برای مهاجرت تک نفری (10500$) و برای مهاجرت دو نفری (12500$) با خود پول آورده اید باید بتوانید اجاره شش ماه را که (برای یک سوییت متشکل از یک فضای زندگی و یک آشپزخانه و یک سرویس دستشویی توالت و حمام حدود 4900$ - با کمی بالا و پایین، و برای یک آپارتمان یک خوابه با همان مشخصات حدود 6000$خواهد شد، بپردازید).

در طول این شش ماه هم توکل به خدا یاری تان خواهد کرد و شغلی برای پوشش هزینه های زندگی و گذاشتن سنگ بنای آینده تان در کانادا پیدا خواهید کرد.

 

چند نقطه قابل توصیه برای گشتن بدنبال آپارتمان جهت اجاره عبارتند از:

خیابان دیویس ویل Davisville Ave : برای دسترسی به این خیابان با متروی خط یانگ به ایستگاه دیویس ویل بروید و بعد از خروج از ایستگاه از تقاطع چراغ دار به سمت شرق تقاطع (تقاطع یانگ و دیویس ویل) بروید. در این خیابان و کوچه پایینی آن چند مجتمع بزرگ ساختمان اجاره ای است که سوییت یک خوابه و دو خوابه های مناسبی دارند و الان تعداد زیادی از آنها خالی مانده اند.

 خیابان ارسکینErskine Ave : برای دسترسی به این خیابان با متروی خط یانگ به ایستگاه اگلینتون بروید و بعد از خروج از ایستگاه به سمت شمال شرقی چهار راه یانگ و اگلینتون بروید و به سمت شمال بروید و بعد از عبور از دو تقاطع به سر خیابان ارسکین می رسید. در این خیابان - خصوصا ضلع شمالی آن و در فاصله دویست متری از سر کوچه چند مجتمع اجاره ای بزرگ هستند که از نظر ظاهر تمیز و مرتب و از نظر امکانات خوب هستند.

تقاطع خیابان شپرد و خیابان دان میلزSheppard and Don Mills : این تقاطع که در کنار آخرین ایستگاه متروی خط شپرد واقع شده در ضلع جنوب شرقی دارای دهها ساختمان مرتفع و متوسط اجاره ای است که صدها واحد از آنها برای اجاره رفتن آمادگی دارند.


موارد ذکر شده همگی در بهترین مکان های شهر برای جستجوی منزل اجاره ای مناسب هستند و ضمن دسترسی به مترو - که مهمترین وسیله نقلیه شهر است- از امنیت و آرامش بهتری نسبت به محله های شرقی یا غربی تورنتو برخوردارند.


و اما این نشانی ها و تلفن ها از طریق دوستان به من رسیده که برای اسکان موقت چند هفته ای قابل مطالعه هستند و شاید گره ای از کار شما باز کنند. من خودم این محل ها را ندیده ام و اطلاعی در مورد کیفیت سرویس یا مکان آنها ندارم.


توصیه می کنم قبل از حرکت از ایران با کارت تلفن با آنها تماس بگیرید و آدرس دقیق و قیمت دقیق اتاق یک تخته یا دو تخته و امکانات هر اتاق و داشتن و یا نداشتن جا را با آنها چک کنید. اگر هم نشد بیایید توی فرودگاه پیرسون تورنتو و از آنجا زنگ بزنید و چک کنید و بعد یک تاکسی بگیرید و آدرس را بدهید به تاکسی. اگر پنج شش چمدان باخود بیاورید دیگر توی تاکسی جا نخواهند شد و موقع خروج از درب به مسوول ایستاده در کنار درب بگویید که نیاز به یک ون ( بر وزن من) دارید و از او بخواهید برایتان یک ون صدا کند. هزینه تاکسی طبق آخرین آمار حول و حوش 35$ و هزینه ون در حدود 60$ می شود:


BAY Hotel,
650 Bay Street,
Toronto, On, M5G 1M8
Tel: 4169718383
Rate $250/week.
--------------------------------------
2011 Dundas Street West
Tel: 4165368824
Rate $19.95/night
--------------------------------------
Broadview/Queen
Tel: 4164664289
Rate $100/week
--------------------------------------
Gladstone Hotel
Tel: 4165314635
Rate $105/week or $35/day

--------------------------------------

منبع: تهرانتونیان

  
نویسنده : داود ; ساعت ٧:٠٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٥ دی ۱۳۸٧

شهرهای جذاب جهان: تورنتو دهم، دبی بیست و هفتم

العربیه:فارین پولیسى، دبى را بهترین شهر عربى و بیست وهفتمین شهر جذاب جهانى دانست
مجله امریکایى "فارین پولیسى" در ارزیابى سال 2008 خود از جایگاه شهرهاى مختلف جهان، دبى را در سطح جان بیست و هفتمین شهر ودر سطح شهرهاى عربى اولین شهر ارزیابى کرد. بنا بر گزارش این مجله، ارزیابى مذکور با همکارى گروه مشاوران "ا. تى. کِرنی" و شوراى امور بین الملل شیکاگو انجام گرفته است.
براى درجه بندى شهرهاى جهان، مجله مذکور به پنج زمینه چشم داشته است که عبارت بودند از: فعالیت تجارى واقتصادى، منابع انسانى، تبادل اطلاعات، تجارب فرهنگى و مشارکت سیاسى. دبى در زمینه تبادل اطلاعات رتبه 14 را در سطح جهان کسب کرد و در موضوع نیروى انسانى در مرتبه نوزدهم قرار گرفت.
گفتنى است مجله فارین پولیسى یکى از مشهورترین مجلات امریکایى است که از سال 1970 در واشنگتن آغاز بکار کرده است و تا کنون چند جایزه سیاسى، اقتصادى و فرهنگى را از آن خود کرده است. این مجله را که مؤسسه "سلیت گروپ" ناشر روزنامه "واشنگتن پست" منتشر مى سازد، محافل سیاسى، از مراجع معتبر مى دانند.
بنابر آنچه که روزنامه الخلیج چاپ امارات در شماره روز چهارشنبه 10-12-2008 خود به نقل از فارین پولیسى منتشر ساخته است، دبى از حیث فعالیت اقتصادى و تجارى رتبه 21 را به دست آورد و به دلیل جذب سرمایه ها و داشتن شرکتهاى بزرگ ملى و بین المللى تحسین کارشناسان را برانگیخت. لیکن از حیث تجارب فرهنگى و مشارکت سیاسى در مرتبه 44 قرار گرفت.
طبق برآورد فارین پولیسى، دبى یکى از سه شهر طراز اول جهت سرمایه گذارى شناخته گردید و در کنار آمستردام و کوپنهاگ از مهمترین سکوهاى سرمایه گذارى براى توسعه مناطق مجاور ارزیابى شد.
از دید فارین پولیسى؛ نیویورک، لندن، پاریس، توکیو، هونگ کونگ، لس آنجلس، سنگاپور، شیکاگو, سئول و تورنتو، ده شهر نخست از حیث جاذبه و ارتباط جهانى با پنج ملاک فوق الذکرمى باشند .
قاهره دومین و تنها شهر عربى ذکر شده در فهرست این مجله امریکایى است. پایتخت مصر رتبه میانگین 38 را به دست آورد. اما از حیث مشارکت سیاسى رتبه 17 واز نظر منابع انسانى رتبه 28 را کسب کرد.
در ارزیابى فارین پولیسى، ارتباط جهانى شهرها وسازگارى با سایر مناطق و مردم جهان، تدارک فضاى مناسب اقتصادى و جهت گیرى به سمت توسعه و تمدن مد نظر بوده اند.

منبع: ایرانتو

  
نویسنده : داود ; ساعت ٢:٥٦ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٧

نگاهی به تورنتو

تورنتو:

شهری است بسیار بزرگ که از ادغام 7 شهرک نزدیک به هم در نیمه دوم قرن بیستم تشکیل شده است و امروزه کل این مجوعه راGTA - Greater Toronto Area
می خوانند. که یک چیزی تو مایه های همان کلمه" بزرگ" در اسم تهران بزرگ است.ابعاد تورنتو در حدود 90 کیلومتر در 30 کیلومتر است و این شهر کمی بیش از 3.5 میلیون نفر جمعیت دارد و می توانید حدس بزنید وقتی جمعیتی به این کمی در مساحتی به این زیادی پخش شده باشند، چه محیط باز و راحتی بوجود می آید برای زندگی. در واقع تنها موارد سنگینی نسبی ترافیک که در شهر دیده می شود ( که پیش آن راه بندان هایی که ما در تهران دیده ایم به جوک می ماند) در مسیرهای ورود به شهر (صبح ها) و در مسیرهای خروج از شهر (عصرها بعد از پایان ساعت کار)  است و در بقیه ساعات اغلب خیابانها خلوت و آرام هستند. در روزهای آخر هفته و تعطیلات رسمی نیز ترافیک بسیار سبک و رانندگی بسیار لذت بخش است! در اینجا بندرت صدای بوق اتومبیل شنیده می شود (شاید اگر خوش شانس باشید و حسابی بگردید ماهی یکبار یک صدای بوق نوبر کنید) دلیلش در درجه اول رانندگی خوب غالب مردم و بعدش، باز بودن معابر، نظارت جدی و بدون گذشت پلیس و آرامش روحی راننده ها است. تنها حیوانات ولگرد موجود در شهر، کبوتر های چاق و چله و سنجابهای فرز و بی صدا هستند که وقتی هوا ملایم یا گرم باشد از لانه هایشان بیرون می آیند و اینور و آن ور به ورجه ورجه مشغولند.آخر شبها وقتی معابر کاملا خلوت و ساکت می شود، ممکن است موفق بشوید راکن هایی را ببینید که با پشت قوز کرده و دم حلقه حلقه سفید و مشکی بی سروصدا این طرف و آنطرف میروند و بدنبال غذا میگردند. در فصل بهار و تابستان چندین نوع پرنده مهاجر کوچک و بزرگ به شهر می آیند. در سطح خیابانها انواع زاغچه و سینه سرخ و در پارکها و دریاچه ها (راستی می دانید تنها در انتاریو - استانی که تورنتو در آن قرار دارد - بیش از 250000 تا دریاچه وجود دارد؟!) چند نوع غاز و اردک و مرغ ماهی خوار و حتی قوی سفید دیده می شوند. این موجودات بواسطه رفتار محبت آمیز مردم، از انسانها نمی ترسند و غالب آنها از گرفتن غذا از شما خیلی هم استقبال می کنند. کافیست مقداری نان همبرگری یا هات داگ با خود به یک پارک ببرید و خرده خرده شروع کنید به غذا دادن به پرنده هایی که با کنجکاوی برای ورانداز کردن شما آمده اند. خواهید دید که در کمتر از 5 دقیقه دورتان پر می شود از پرنده هایی که در ربودن خرده های نان از همدیگر با هم رقابت می کنند. توصیه می کنم حتما امتحان کنید، چون خیلی باحال است! در محله هایی که مردم از وضع مالی متوسط و بالاتر برخورداند، بسیاری سگ نگه می دارند. این سگها دهها نژاد مختلف هستند و از سایز جیبی تا سایز سواری(!) در آنها دیده می شود. وجه مشترک همه آنها صورت آرام و خوشحال آنهاست که هیچ شباهتی به سگها در ایران ندارند که از شدت عصبیت می خواهند هر که را که می بینند پاره پاره کنند ! خیابانها و کوچه ها در این شهر کاملا عریض هستند (بجز بعضی معابر قدیمی شهر که اولا تعدادشان کم است و ثانیا در مقایسه با خیاباهای خفه و تنگ اروپا خیلی هم پهن هستند!) و در هنگام ساختن شهر دقت داشته اند تا فضای سبز طبیعی و جنگلها را در حد امکان تخریب نکنند و به همین دلیل هم شهر بسیار سبز است (بسیار شبیه منطقه حیران در استان اردبیل که آخرین مسافرتی بود که قبل از آمدن به کانادا در ایران داشتم). شهر دهها پارک بزرگ و صدها پارک کوچک دارد و چمن سبز و روحنواز و گل کاری های هنرمندانه به زیبایی آن می افزاید.

هوای این شهر از منفی 35 درجه - سردترین درجه ای که در 100 سال گذشته در تورنتو ثبت شده - تا مثبت 35 درجه در سال تغییر می کند.

 

  • نکته:

زمستان از اواخر نوامبر کم کم جدی می شود و در ژانویه به سردترین وضعیت خودش می رسد. دوباره از ماه آوریل شل می کند و با ناز و ادا کم کم گرم و بعد داغ می شود و با رطوبتی که هوای شهر بخاطر مجاورت با دریاچه انتاریو دارد یک کاریتان می کند که یاد مرداد ماه گیلان را گرامی بدارید - البته با این فرق که اینجا ملت پایین و بالا را می اندازند بیرون و زجر اضافه بر سازمان نمی کشند. یادتان باشد که اوج گرما از نیمه ماه جون تا نیمه ماه جولای است پس اگر در خانه ارکاندیشن ندارید لااقل با صرف مبلغ 20 تا 30 دلار یک پنکه پایه دار بخرید از CanadianTire تا در این 30 روز تا صبح از گرما بال بال نزنید.  در تورنتو پدیده ای است که ما در تهران نداریم و آن عبارت است از باد 24 ساعته که فقط در آن 30 روز کذایی از وزش مرتب خود میافتد که شهر را تبدیل به حمام گنجعلی خان می کند. در زمستان این باد از هوا سردتر است و پدیده ای را ایجاد می کند بنام ویندچیل - همان سگسوز که وقتی به تهرانی تازه مهاجر می خورد رب و روبش را می آورد جلوی چشمش چون از 0 درجه تا منفی 35 درجه می تواند سردی داشته باشد. وحشت نکنید! تا حالا هیچ تهرانی که سهل است هیچ بچه جنوب هم توی خیابان قندیل نبسته و جزو اموال طبیعت نشده. من بعدا برایتان روش درست و زمان مناسب خرید همه جور لباس را شرح می دهم. فقط بدانید که لباسهایی که آدم با خودش از ایران میآورد  بدرد عمه جان آدم می خورد چون لباسهای ترک و حتی اروپایی اینجا کارساز نیستند. یک خاصیت مهم هوای تورنتو این است که هرگز بیش از دو سه روز در یک درجه نمی ماند و فوری عوض می شود و جان آدم را بالا نمی آورد. ضمنا همیشه تمیز و درخشان است که یک دلیل اش بادی است که ذکر خیرش رفت. الان که دارم این خطوط را می نویسم از پنجره یک نسیم ملایم می وزد به درون که خبر از مرخصی تدریجی حمام سونا می دهد.

کانادا، و خصوصا شهر تورنتو که اکثریت مهاجران تازه وارد به آنجا وارد می شوند و معمولا اولین جایی است که در آن به دنبال کار می گردند، از بالاترین تنوع فرهنگی و نژادی برخوردار
است. راستش برای ما ایرانی ها که اینقدر در ایران سیاهپوست و زردپوست و هندی و پاکستانی و آفریقایی یک جا ندیده ایم، در روزهای اول کف آورست و گاهی آدم از این همه رنگارنگی مردم احساس سردرگمی می کند. این قضیه معمولا ظرف چند هفته جایش را به عادت به تنوع می دهد - البته اگر طرف خودش باگی با بقیه رنگها نداشته باشد - و کار برعکس می شود یعنی وقتی بعدا بروید یکسری به فامیل در ایران بزنید، از اینکه همه همرنگ و شبیه هم هستند جا می خورید و یکی دوروزی گیج می زنید. مسؤلان شهر تورنتو مدعی هستند که این شهر بدلیل پذیرایی از طیف وسیعی از فرهنگها، بیش از 40 نوع رستوران با غذاهای سنتی ملل ساکن در کانادا دارد . البته ما هرچه شمردیم، رستوران ایرانی و هندی و چینی و ژاپنی و تایلندی و پاکستانی و ایتالیایی و آلمانی و مکزیکی و یونانی و ترکی و انگلیسی و فرانسوی و آمریکایی و قبرسی - نسخه دوم همان یونانی- و جاماییکایی و آرژانتینی و برزیلی و ایرلندی و ... نتوانستیم برسانیمش به چهل تا ولی همین ها را که گفتم اگر هر هفته به یکیشان سربزنید، لااقل شش ماه سرتان گرم است.

  • نکته:

 اینجا همه مهاجر هستند و یا خودشان دیروز از هواپیما پیاده شده اند یا بابابزرگ جانشان با مکافات خودش را با کشتی و الاغ و قطار در صد سال گذشته رسانده اینجا و زبان کسی سر کس دیگری دراز نیست - بر خلاف اروپا که به طرز ناجوری دراز هست- و دولت هم بیخش را حسابی سفت گرفته و از این جور شوخی ها سرش نمیشود . تازه مهاجرها غالبا بخاطر ترس از غریب افتادن در محیط تازه و برای نزدیک بودن به مراکز فروش مواد غذایی سنتی مورد عادتشان و از همه مهمتر بواسطه ضعف در تکلم انگلیسی خود یا بقیه افراد خانواده شان در محله هایی که خاص قومیت خودشان است جمع می شوند. مثلا پاکستانی ها علاقه زیادی به محله میپل (در چند کیلومتری شمال تورنتو Mapleدارند و آنقدر آنجا خانه خریده اند و مغازه باز کرده اند که از طرف شهرداری برای کوچه هایشان هم اسامی پاکستانی گذاشته اند! این محله دربرگیرنده مسجد ویژه ایشان هم هست. چینی های تازه وارد - آنهایی که از خود سرزمین اصلی چین آمده اند - و نه آنهایی که از هنگ کنگ قبل از تحویل آن از طرف انگلیس به چین زدند بیرون و مال و ثروتشان را آورده اند - در منطقه اسکاربارو (شرق و جنوب شرقی تورنتو Scarborough ساکن هستند. سیاهپوستان زیادی - که ما اینجا فهمیدیم خودشان چندین نژاد مختلف هستند - در اطراف تقاطع خیابانهای جین و فینچ مقیم اند و ایرانی ها هم در حوالی تقاطع خیابانهای دان میلز و شپرد - اطراف مرکز خریدی زندگی می کنند بنام Fairview Mall  که بخاطر تعداد قابل توجه ایرانیهایی که توی آن دیده میشوند به شوخی فریدون مال هم گفته می شود. البته ایرانی ها در بقیه نقاط شهر هم ساکن هستند و غالبا در نقاط خوب شهر مستقر شده اند . مغازه ها و دفاتر حسابداری و خدمات ایرانی - یا در اصطلاح بیزنس ایرانی ها بیشتر در دو طرف خیابان یانگ، از تقاطع خیابان امپرس (قابل دسترسی از ایستگاه متروی نورث یورک)Empress Ave.
تا یک کیلومتر بالاتر از خیابان استیلز قرار دارد و اگر هوس غذای ایرانی کردید (پلوخورش و آش و کباب و ماست و موسیر و نان بربری و سنگک و ...) یا مایل بودید مواد اولیه اش را بخرید و خودتان دست بکار شوید، باید به آنجا سری بزنید.  ایرانی ها یکی از موفقترین گروههای اجتماعی کانادا هستند و اکثریت آنها طی کمتر از پنج سال صاحب خانه و ماشین خوب در محله های خوب می شوند و چه کار شرکتی داشته باشند، چه کار آزاد، در حرفه خود موفق و پیشتاز هستند.  یادتان باشد حتی کسانی که در ظاهر آنطور که دلشان می خواسته در شش ماه اول ورودشان سریع به موفقیت و کار ایده آلشان نرسیده اند اگر تا حداکثر دوسال تاب بیاورند و به تلاش خستگی ناپذیر ادامه دهند، مثل بقیه هموطنانشان موفق می شوند.

منبع: تهرانتویی

نقشه تورنتو

  
نویسنده : داود ; ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٢ تیر ۱۳۸٧