اینترنت خانگی در کانادا
بسته به منطقه ای که توش زندگی می کنین به روشهای مختلف می تونین به اینترنت دسترسی پیدا کنین. چون این روشها خیلی متنوع هستن من به اونهایی که بیش از همه مرسومن و من ازشون اطلاع دارم اشاره می کنم.
اینترنت از طریق خط تلفن
این شاید مرسومترین روش دریافت اینترنت باشه. اینترنت تلفنی معمولا با اسامی زیر ارائه میشه (البته شرکتهای اینترنتی این قدر اسامی مختلف استفاده می کنن که آدم این روزها قاطی می کنه).
- خط Dial up که در واقع اشاره می کنه به کم سرعت ترین نوع اینترنت. خوبی این روش ارزونیشه که میشه حتی با کمتر از 10 $ در ماه هم به دستش آورد. البته دو اشکال بزرگش اینه که خیلی کنده و اینکه تلفنتون رو اشغال می کنه.
- خط DSL: این روش سرعتش به مراتب بیشتر از روش اوله و خط تلفنتون رو هم اشغال نمی کنه. سرعت در این روش بیشتر و معمولا تا 500Kbs می رسه. البته گرونتره ولی معمولا میشه با کمتر از 20 دلار در ماه بهش دسترسی پیدا کرد.
- خط پرسرعت High Speed: سرعت این خطوط ممکنه تا 5Mbs هم برسه. خط تلفن رو اشغال نمی کنه و قیمتش هم از کمتر از 30 دلار تا بیشتر از 70 دلار در ماه تغییر می کنه (بسته به سرعت و شرکتی که باهاش قرار داد می بندین). البته بعضی شرکتها ادعا می کنن که می تونن از این روش تا سرعتهای خیلی بالا مثلا 10Mbs یا بیشتر هم بهتون سرویس بدن که ما در عمل چنین چیزی ندیدیم.
اینترنت کابلی
این نوع اینترنت از خط تلفنتون مستقله و طبیعتا اون رو اشغال نمی کنه. همچنین سرعتش به راحتی تا 16Mbs هم میرسه. از نظر قیمت هم میشه بین 30 دلار در ماه تا 80 دلار در ماه چنین اینترنتی رو دریافت کرد. قیمت نهایی بستگی به شرکت ارائه دهنده، نوع قرارداد و همین طور سرعت اینترنتتون داره. من شخصا طرفدار این نوع اینترنت هستم چون سرعتش بهتره، قطعیش کمتره (تقریبا هیچ وقت قطع نمیشه) و قیمتش هم فرقی با نوع تلفنیش نمی کنه.
اینترنت ماهواره ای
این نوع اینترنت بیشتر برای مناطق روستایی و دوردست استفاده میشه. قیمتش می تونه از کمتر از 20 دلار در ماه تا بیشتر از 40 دلار در ماه باشه. سرعت این نوع اینترنت هم میتونه تا 2Mbs برسه.
سایر روشهای دسترسی به اینترنت
روشهای دیگه ای هم برای دسترسی به اینترنت وجود داره که معمولا برای موارد خاص استفاده میشن. مثل اینترنت موبایل که با استفاده از یک کارت که به لپ تاپ وصل میشه میتونین از اینترنت استفاده کنین. البته این روش بیشتر برای کسانیه که بیشتر در سفر هستن یا اینکه در محلی دور از روشهای عادی استفاده از اینترنت زندگی می کنن. قیمت این روش می تونه حتی به بیش از 100 دلار در ماه هم برسه (بسته به محدودیت حجمی استفاده از اینترنت و نوع سرویسی که دریافت می کنین).
علاوه بر اون این روزها استفاده از اینترنت بیسیم Wireless خیلی مرسوم شده. مثلا توی خونه اگه از یک Wireless Router استفاده کنین می تونین لپ تاپتون رو در هر جای خونه به اینترنت وصل کنین. در این حالت اصل اینترنت از طریق یکی از روشهای فوق در دسترستون قرار میگیره ولی نحوه استفاده اش در منزل تغییر میکنه و مجبور نیستین لپ تاپ رو مستقیما به اینترنت وصل کنین.
اینترنت در مکانهای عمومی
این روزها در کافی شاپها، فرودگاهها، هتل ها و بقیه جاهای عمومی استفاده از اینترنت Wi Fi که همون اینترنت بیسیم باشه خیلی مرسوم شده. تقریبا همه این مکانها از این دست اینترنت دارن. برای همین می تونین به راحتی لپ تاپتون رو روشن کنین و به اینترنت وصل شین. خیلی از این جاها اینترنت رو مجانی در اختیارتون میگذارن ولی بعضی از اونها مبلغی شارژتون می کنن که معمولا در حد کمتر از 10 دلاره.
جالب اینجاست که چند شرکت زرنگ با این محلهای عمومی وارد قرارداد شدن که اگه باهاشون قرارداد ماهیانه ببندین می تونین به هر کدوم از این محلها رفتین از اینترنت استفاده کنین. برای مثال شرکت boingo یکی از اونهاست. این شرکت با بیش از 100 هزار مکان عمومی در سراسر جهان قرارداد داره. با کمتر از ماهی 10 دلار می تونین با این شرکت قرار داد ببندین و از اینترنت Wi Fi در هر کدوم از این مکانهای عمومی استفاده کنین. این نوع اینترنت بخصوص برای کسانی که همیشه در سفرن می تونه کمک بزرگی باشه.
لیست بعضی شرکتهای اینترنتی
معمولا تنها کار این شرکتها اینترنت نیست.
شرکت بل:
http://www.bell.ca/shopping/PrsShpInt_Landing.page?language=en®ion=ON
شرکت boingo:
http://www.boingo.com/
شرکت Rogers:
http://www.rogers.ca
شرکت Cogeco:
http://www.cogeco.ca/
منبع: وبلاگ کاناداجون
نظرات ()
