ما میریم کانادا

سلام به همگی

در ادامه مطلب هزینه‌های پس از ورود به کانادا و مسکن و محل سکونت، می‌رسیم به اینکه کجای شهر باید خونه مناسب تهیه بکنیم. این توضیحات بیشترش برای شهر ادمونتون نوشته می‌شه ولی شما می‌تونید با کمی دستکاری از اون برای شهری که می‌خواید برای اقامت انتخاب بکنید استفاده بکنید. پس من الان در مورد ادمونتون توضیح می‌دم و از دوستان عزیزی که به لقمه آماده عادت دارند و من توصیه می‌کنم بهشون که بیخیال مهاجرت بشن، خواهش می‌کنم از فردا ایمیل و کامنت نگذارید که می‌شه در مورد فلان شهر هم بگی؟ اونجا چیکار باید بکنیم؟

خوب برسیم به مطلب امروزمون (الان که دارم می‌نویسم شبه).

ادمونتون برخلاف شهری مثل تهران که تمام عالم و آدم می‌دونن شمالش از جنوبش بهتره و مرغوبتر، باید خدمتتون عرض کنم که اینطور نیست و در نگاه اول جنوبش از شمالش بهتره، ولی وقتی بیشتر به شهر و محله‌ها دقت می‌کنیم، می‌بینیم که قسمت‌های خوب و بد شهر تقریباً در سطح شهر پخش هستند و شما نمی‌تونید از لحاظ جغراقیایی خوب و بد شهر رو مشخص کنید(البته محله‌ای چرا می‌تونید).

در زمان اجاره و یا خرید خونه به چند نکته اصلی باید توجه کرد:

1. میزان جرم و جنایت در اون منطقه ( اینجا هم مدینه فاضله نیست و باید به این موضوع خیلی دقت کنید)
2. نزدیکی به مراکز خرید و فروشگاه‌ها (لزوماً نباید وقتی در خونه رو باز می‌کنید توی وال‌مارت باشید)
3. نزدیکی به ایستگاه اتوبوس و یا مترو ( اینحا بهش می‌گن ال آر تی(بعدا می‌گم چرا))
4. همسایه‌ها (مثل هرجای دنیا، اینحا هم همسایه مهمه، گرچه خدایی سخته آدم توی نیم ساعت بازدید از خونه بتونه درباره همسایه‌ها تحقیق بکنه
5. داشتن پارکینگ (اگه ماشین دارید سعی کنید سرپوشیده باشه، من بشخصه اگه صبح پاشم ببینم ١٠ سانتی‌متر برف رو ماشینم نشسته و باید برفشو پاک کنم و تازه بعدش اگه ماشینم بصورت ریموت روشن نشه، باید ١٠ دقیقه هم گرمش بکنم، اصلاً بیخیالش می‌شم و با اتوبوسی چیزی میرم سرکار)
6. دشتن دوش در حمام (این مورد رو خودم به چشم ندیدم، ولی شنیدم که در بعضی از خونه‌های قدیمی اینجا، دوش وجود نداره و همون یه شیر مخلوط آب سرد و گرم قراره کارتون رو راه بندازه(من یکی که اصلاً با حموم بدون دوش حال نمی‌کنم)
7. جنس کف خونه (اگه می‌خواید خونه رو اجاره بکنید، ترجیحا کف خونه موکت باشه بهتره، سرمای سرامیک فکر نکنم توی زمستون زیاد بهتون حال یده ( مخصوصاً اگه مثل من اهل لم دادن زیر پایه مبل باشید و پاهاتون رو روی مبل بزارید و روی زمین بخوابید و لپ‌تابتون روی شیکمتون باشه، عمراً هیچکدومتون متوجه شده باشید من در چه خالتی با کامپیوترم کار می‌کنم )
8. سعی کنید جایی محل زندگیتونو انتخاب کنید که زیاد نخواید در رفت و آمد تا محل کار یا محل تحصیل باشید. ادمومتون به اندازه تهران بزرگه ولی مثل تهران نیست که نتونید هرجاییش که دلتون خواست خونه اجاره کنید، یه کم حوصله به خرج بدید می تونید محل مناسبی برای زندگی انتخاب کنید(البته اگه خدایی نکرده به سرتون نزده باشه و توی سرمای منفی 10 یا 15 بیاید کانادا و مجبور باشید توی اوت سرما با اتوبوس یا قطار شهری دنبال خونه بگردید)

چیز دیگه‌ای فعلاً یادن نمی‌یاد، بجز اینکه در مورد گزینه ها واستون توضیح بدم.

از اونجایی که میزان جرم و جنایت در زمانهای مختلف همیشه در حال تغییره و همینطور از اونجایی که من از کار بزن دررویی خیلی بدم میاد و همینطور از آدمهای بزن دررو و همینطور از اونجایی که دلم نمی‌خواد ۴ ماه دیگه این مطلب بلااستفاده باشه روش پیدا کردن میزان جرم و جنایت در هر منطقه رو واستون توضیح می‌دم(۴ خط دلیل آوردم!!!).

برای این کار فقط کافیه یکی از روش‌های زیر رو انجام بدید:

1. اسم شهرتون رو بصورت "City name + Crime Map" توی گوگل سرچ بزنید. مثلا برای ادمونتون بنویسید Edmonton Crime Map ، معمولاً توی همون یکی دو گزینه اول به نتیجع می رسید.
2. به سایت پلیس شهرتون مراجعه کنید و از اونجا می تونید با انتخاب محله مورد نظرتون میزان جرم و جنایت رو متوجه بشید، برای مثال، برای دیدن نقشه جرم و جنایت ادمونتون به این آدرس مراجعه کنید.

برای موارد 2 و 3 می تونید از گوگل مپ یا گوگل ارتث عزیز اسفاده بکنید و یا اینکه خودتون وقتی برای بازید خونه می رید از مدیر ساختمون و یا مالک ساختمون در این موارد اطلاع کسب کنید. (اگه از گوگل مپ یا گوگل ارتث می خواید استفاده بکنید، کافیه آدرس مورد نظر رو بدید و از گوگل بخواید که مراکز خرید و نردیک ترین ایستگاه های وسایل نقلیه عمومی رو بهتون نشون بده) اگر بلد نیستید با این ابزارها کار کنید، همون ایران بمونید، چون این ابزارها به نظر من برای یک مهاجر تازه وارد نقش یک راه بلد مفت و مجانی و 24 ساعته رو ایفا می کنه.

بقیه موارد هم که یه چشم باز و حواس جمع می خواد.

دیگه وقت خوابمه، امیدوارم فردا بتونم به موقع بیدار بشم.

در مطلب بعدی به موضوع اینکه اصلاً چطوری توی این بقول بعضی دوستان، یخستان خونه می شه پیدا کرد می پردازم.

کامنت نذاری، حرومت باشه هر کلمه ای که خوندی

موفق باشید

نظرات ()

سلام به همگی

مرسی از کامنت‌های شما عزیزان، خدایی آدم هوس می‌کنه درسو بزاره کنار و صبح تا شب و شب تا صبح بنویسه.

راستش بنا به سرد شدن هوا بد ندیدم یه پست در این مورد بنویسم تا دوستان بدونن اینجا چه خبره!!!!!!

قبل از هر چیزی باز هم به همه‌ی مهاجرین عزیزی که می‌خوان به کانادا مهاجرت بکنن، توصیه می‌کنم تا جایی که براتون امکان داره سعی کنید در تابستون به کانادا مهاجرت بکنید، تا بتونید و بدنتون بتونه، به مرور زمان خودشو با هوا تطبیق بده، وگرنه اگه مثلاً توی این زمان از تهران به سمت ادمونتون پرواز بکنید، وقتی رسیدید اینجا خدایی نکرده ممکنه دچار شک بدی بشید و این برای شروع یک زندگی جدید زیاد جالب نیست.

برای من و همسرم، چون توی تابستون مهاجرت کردیم این سرما رو تحمل کردن، زیاد سخت نبود و البته در این میون نباید نقش دایی همسر و خانواده رو هم در انتخاب لباس مناسب برای زمستون و راهنمایی اونها برای خرید لباس مناسب رو ندیده گرفت.

توصیه:

هر لباس گرمی رو از ایران برندارید و با خودتون بیارید، چون الکی فقط جا و وزن چمدونهاتون رو می‌گیره. سعی کنید گرمترین و بهترین‌ها رو بیارید، چون گرمترین اونها برای پاییز کوتاه مدت اینجا مناسبه و نه بیشتر.

تجربه:

دیروز در سرمای حدود منفی ٢٠ درجه، با یک سری لباس گرمی که از ایران آورده  بودم رفتم بیرون و بعدش با یکسری لباس دیگه که از همینجا خریده بودم رفتم بیرون تا بصورت عملی متوجه بشم، چقدر می‌تونم توی این سرما دوام بیارم. با لباسهایی که آورده بودم، به محض اینکه وارد هوای آزاد شدم، مغز استخونم یخ کرد و سرما رو حس کردم و حدود ۵ دقیقه بعد پریدم توی خونه، بعدش رفتم و لباس‌هایی رو که از اینجا خریده بودم، پوشیدم و رفتم بیرون، سرما رو یواش یواش می‌شد حس کرد ولی خوبیش اینه که می‌تونی با این لباس تا نیم‌ساعت رو راحت توی خیابون ول برگردی.

اینهارو نگفتم که نگران بشید، من خودم بچه جنوبم کا، سرما می‌دیدم، دممو می‌زاشتم روی کولم و دِ در رو. ولی حالا چی؟ منقی ٢٠، منفی ٢۵، خیالی نبست

البته نه اینکه اینجا همه هرکولن و سرما روشون تاثیری نداره، ولی واقعیت اینه که هم بدنتون عادت می‌کنه و هم روی کاغذ همه چیز سخت‌تره تا توی عمل.

وقتی یکی می‌گه منفی ١۵، شاید یکدفعه آدم یاد قطب بیفته، ولی وقتی میاین اینجا، می‌بینی که نه بابا، همچین خبری هم نیست. چرا؟

چونکه:

1. اینجا، همه‌جاش گرمه، توی اتوبوس، توی ایستگاه‌‌های اصلی اتوبوس، توی قطار، توی فروشگاه‌ها، خلاصه همه‌جا. پس شما در عمل مدت زیادی رو توی سرما نمی‌مونین، از خونه میاین بیرون، و چون وسایل حمل و نقل عمومی همه سر ساعت مشخص حرکت می‌کنن و شما هم سر ساعت درست وارد ایستگاه شدید، سریع سوار اتوبوس می‌شید و مثلاً توی یک ایستگاه نزدیک یک مرکز خرید که حداکثر فاصلش با ایستگاهی که پیاده شدید ٢٠٠-٣٠٠ متره، سریع می‌رید توی فروشگاه یا مرکز خرید و اونجا هم توی گرمای مطبوع، کارهاتون رو انجام می‌دید و دوباره سر ساعت مقرری که از قبل تنظیم کردید، به ایستگاه مراجعت می‌کنید و اتوبوس گرم و نرم(؟) عزیز هم می‌رسه و شما سوار می‌شید و توی نزدیک‌ترین ایستگاه اتوبوس به محل زندگیتون، که اون هم حداکثر ٢٠٠-٣٠٠ متر با محل زندگیتون فاصله داره پیاده می‌شید.
2. مورد بالا توی شرایطی بود که شما، مثل ما ماشین ندارید، اگر که ماشین داشته باشید که دیگه صفا سیتی، از خونه میاید بیرون، سوار کادیلاک همایونی می‌شید و گرم و نرم و حالی به حولی، در حدی که وقتی یه‌نقر به شما می‌گه هوا سرد شده، شما می‌گید:اِ اِ اِ ..... .
3. شهردار محترم و عوامل محترمشترشون، به محض اینکه بارش برف تموم می‌شه، تمام خیابونهای اصلی (دقت کنید، خیابونهای فرعی رو شاید تمیز بکنن) از برف پاک می‌شه و فقط برف در کنار پیاده‌روها وجود داره.
4. بارش برف، هیچ خللی در سیستم حمل و نقل شهری ایجاد نمی‌کنه.
5. بدلیل سرمای زیاد هوا، وقتی برف میاد، بلافاصله آب نمی‌شه و گند خیابون رو برداره؛ در فصل جاری فقط برف میاد و آب نمی‌شه.
6. آپارتمان‌ها همیشه گرم هستم، به طوری که خود من همین دیشب برای ١۵ دقیقه توی سرما منفی ٢۵ درجه پنجره رو باز کردم تا از گرمای خونه کم بشه و هوای تازه بیاد تو.(چون گرمایش خونه روی اجارست، شوفاژ رو نبستیم، پول دادیم، باید گرم بشه)
7. معمولاً وقتی آپارتمان اجاره می‌کنید، گرمایش خونه رو روی اجاره حساب می‌کنن و شما نگران گرم کردن خونه نخواهید بود.

خبر خوش به ادمونتونی‌ها عزیز:

شورای شهر تصمیم گرفته در زمستون جاری حداکثر ارتفاع برفی که در خیابونها مفرعی می‌تونه وجود داشته باشه ۵ سانتی‌متر بیشتر نشه، در قانون قبلی این عدد ١٠ سانتی‌متر بود. حالا من نمی‌دونم این دوستان چطوری می‌خوان این قانون رو اجرا بکنن، اگه یه سری به محله‌هایی مثل لجر بزنن، فکر کنم خودشون می‌تونن بفهمن این کار غیر ممکنه

خلاصه از سرما زیاد نترسید و سعی کنید به محض شروع فصل سرما، لباس گرم تهیه کنید.

قیمت‌های لباس‌ها و فروشگاه‌ها متفاوته، ولی روی یه کاپشن خوب کمتر از ١٠٠دلار حساب نکنید. این حداقله و ممکنه تا ٢٠٠ یا ٢۵٠ دلار هم مجبور بشید هزینه کنید. البته معمولا در حراج‌های Walmart و Bay می‌تونید قیمت‌های خوبی پیدا بکنید.

خلاصه اینجا هوا سرده ولی قابل سکونت، من همیشه می‌گم وقتی این همه آدم اینجا می‌تونه زندگی بکنه، پس ما هم می‌تونیم، حتی اگه بچه جنوب باشیم، ها وولک!!!

کامنت یادتون نره

موفق باشید

نظرات ()

با سلام

دوستان عزیز خواننده مدتیه که از دست من شاکی هستن که چرا نمی‌نویسم. راستش بعد از صدور ویزا خوردیم به تعطیلات سال نو و دید و بازدید و رفتن به شهرستان (دیگه بچه تهران نبودن این دردسر‌ها رو هم داره) خداحافظی با فامیل من باعث شد که کل تعطیلات رو درگیر بشیم.

بعداز عید، یعنی همین دیروز هم بالاخره بلیط رفتن رو گرفتیم و قرار شد که در اولین هفته مرداد ‌ماه با یک پرواز ایران ایر بریم لندن و از اونور هم با پرواز ایرکانادا بریم بسوی ادمونتون.

خلاصه اینارو گفتم که بگم توی این پست هم با عرض شرمندگی نمی‌تونم در مورد صدور ویزا توضیح بدم و ایشالا در پستهای بعدی واستون ماجرا رو کامل توضیح خواهم داد. و البته بعدش هم در مورد تهیه بلیط واستون می‌نویسم.

از اونجایی که دوسالگی بلاگ گذشت و ما مشغول فعالیت مضاعف بودیم، اصلاً به روی خودمون هم نیوردیم تا اینکه امروز یاد اومد و کلی از دست خودم شاکی!!!!

بله، دو سال پیش این بلاگ رو موقعی شروع کردم که چندماهی بیشتر از شروع مهاجرتمون نگذشته بود و الان بعد از دوسال پر استرس و سخت، چند ماهی بیشتر به پایان زندگیمون در ایران نمونده. خیلی دلم می‌خواد بیشتر در مورد این حال و هوا بنویسم ولی افسوس که تا ١۵ دقیقه دیگه باید کارهای دیگم برسم.!!!!

هییییییییییییییییییییی!

برای دوسالگی بلاگ یه هدیه دارم برای کسایی که می‌خوان به ایالت آلبرتا مهاجرت بکنن.

یه متن ٩٢ صفحه‌ای که دولت آلبرتا برای مهاجرانی که به این ایلات سفر می‌کنند تهیه کرده که البته جالبیش به فارسی بودنشه!

البته فکر می‌کنم بقیه ایالت‌ها هم چنین کاری رو انجام دادن، که اگه لینکشو پیدا کردم واستون توی بلاگ قرارش می‌دم.

به همه دوستانی که قصد مهاجرت به این ایالت رو دارند توصیه اکید دارم که این فایل رو مطالعه کنید.

برای مطالعه این متن به این لینک مراجعه کنید.

موفق باشید

نظرات ()

ایرانتو: محدود شدن فرصت های شغلی و کاهش بهای انرژی باعث شده، آلبرتا جایگاه قبلی خود برای جویندگان کار در کانادا را از دست بدهد.
برای بیش از ده سال، اقتصاد در حال رشد آن ایالت که ناشی از منابع نفتی موجود بوده، صدها هزار نفر را از ساسکچوان، نیوفانلند و سایر مناطق کشور بخود جلب کرده است.

اما گزارش سه ماهه سوم اداره آمار کانادا  حاکی از آن است که شمار افرادی که آلبرتا را به مقصد سایر ایالت ها ترک کرده اند بیشتر از کسانی است که به آن استان عزیمت کردند.

این اتفاق برای اولین بار از سال 1994 اتفاق افتاده است.

افزایش بهای نفت باعث شده بود، این ایالت سالانه 50،000 نفر را از بین مهاجران جدید و یا سایر مناطق کشور به خود جلب کند و در حالیکه بیکاری در آن استان برای مدت های متمادی در کمترین حد قرار داشته، اما هم اکنون در همسایگی آن یعنی ساسکچوان، نرخ بیکاری 2درصد کمتر از آلبرتا شده است.

گفته می شود، بحران اقتصادی اخیر باعث شد، بسیاری از افرادی که به آلبرتا مهاجرت کرده بودن به یکباره بیکار شوند و با بازگشت آنها به محل زندگی قبلی شان، جمعیت استان شاهد سیر نزولی گردید.

این در حالیستکه هنوز هزینه زندگی در آلبرتا به نسبت سایر استان ها بیشتر است.

کارشناسان با توجه به رشد فرصت های شغلی در سال جاری به میزان 13،000 مورد، پیش بینی کرده اند که با بازگشت وضعیت انرژی به حالت عادی، طی دو سال آینده، مشکل بیکاری در آلبرتا نیز حل گردد.

هم اکنون آلبرتا به یمن ورود تازه واردین، از رشد جمعیتی مناسبی برخورد است و از نظر رشد اقتصادی نیز پس از بریتیش کلمبیا و ساسکچوان، در رده سوم کشوری قرار دارد.

نظر ما:

راستش چند وقتیه داریم از ادمونتون رفتن پشیمون می‌شیم، نه  فقط به دلیل سرما، بلکه به دلیل اینکه به نظر می‌رسه که در حال حاظر فرصت شغلی توش کمه، شاید تا جند ساله پیش اوضاع اقتصادی توی این شهر و آلبرتا خوب بوده ولی الان چیز دیگه‌ای به نظر می‌رسه. راستش از تورنتو بدلیل شلوغیش زیاد خوشمون نمی‌یاد، شاید بشه در مورد مارکام(شهر کوچیکی در اطراف تورنتو) فکر کرد. خیلی دوست دارم نظر دوستانی رو که الان توی کانادا هستن بدونم.

به ما کمک کنید و نظرتونو بگید. 

موفق باشید

نظرات ()

ایرانتو: سازمان هواشناسی کانادا با انتشار اطلاعیه ای از از ورود یک جبهه هوای بسیار سرد و خطرناک به سمت استان های آلبرتا، منیتوبا و ساسکچوان و مناطقی از شمال انتاریو خبر داد.
در این اطلاعیه دمای هوا تا 50 درجه زیر صفر اعلام شده که در چنین هوایی، پوست انسان به فاصله 5 دقیقه یخ می بندد.

در دو شهر اصلی آلبرتا، یعنی ادمونتون و کلگری، پلیس و نیروهای امداد ، بی خانمان ها به خوابگاه های عمومی ، منتقل می کنند..

در ادمونتون، برخی از کلیساها نیز با اختصاص فضایی به همین منظور، حدود 700 تخت خواب را آماده کرده اند.

آخرین گزارش ها از پر شدن ظرفیت خوابگاه ها خبر می دهد. مقامات محلی گفته اند ، برای پاسخگویی به نیازمندان، انبارهای سوله مانندی را که دارای حمام و رختخواب هستند، برای اسکان آنان تدارک دیده اند.

بر اساس آماری که شهرداری ادمونتون تهیه کرده، در سال 2008، حدود 3،000 نفر خیابان خواب، در این شهر آمارگیری شده اند. اما احتمالا ، تعداد واقعی، 20 درصد بیشتر از این رقم باشد.

پلیس از مردم خواسته است در صورت مشاهده بی خانمان ها ، مراتب را با شماره تلفن 911 درمیان بگذارند.

در کلگری، تعداد افراد بی خانمان به دوبرابر افزایش یافته، اما مسئولان مربوطه از عدم دریافت کمک های اهدایی مردمی گلایه می کنند. این موضوع با توجه به شیوع آنفولانزا در بین آنان، کار را دشوارتر از گذشته کرده است.

اداره گاز ساسکچوان نیز از رشد شدید مصرف بخاطر سرما و یخبندان خبر می دهد، اما مسئولان مربوطه اطمینان دادن که پیش بینی های لازم را برای جلوگیری از قطع گاز بعمل آورده اند.

اضافه می شود، استان های غربی کانادا بجز بریتیش کلمبیا که به Prairies مشهور هستند، همه ساله از 15 نوامبر ( 4 آبان) شاهد افت شدید دما تا حد 45 تا 50 درجه زیر صفر می شوند و این روند تا 15 مارس (4 اسفند) ادامه می یابد.

نظر من:

خدا به خیر کنه!!!!!!!!!!!! سال دیگه این موقع داریم قندیل می‌بندیم

نظرات ()

ایرانتو: امسال وقتی دانشگاه آلبرتا در ادمونتون، آمار متقاضیان تحصیل در مقاطع بالای کارشناسی مورد بررسی قرار داد، به نکته جالبی برخورد که تاکنون سابقه نداشته است.
معمولا بزرگترین گروه های دانشجویی دانشگاه آلبرتا از کشورهایی نظیر چین و پس از آن آمریکا و فرانسه بوده است. اما امسال ایران با 618 متقاضی مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا ، با 60 درصد افزایش تقاضا روبرو بوده است.
"بریتا بارون"، معاون امور دانشجویان خارجی دانشگاه آلبرتا، این پدیده را ناشی از تغییر ناگهانی وضعیت سیاسی داخلی ایران ارزیابی می کند که باعث تمایل شدید جوانان برای خروج از کشور گردیده است.
وی می افزاید، دانشچویان ایرانی بسیار مستعد و دارای سطح علمی بالایی هستند و مشکل زبان آنها نیز چندان مسئله تعیین کننده ای نیست.
بنا برآمار دولت کانادا در سال 2006 ایرانی های مشغول تحصیل در دانشگاه های کانادا رتبه ششم را از نظر تعداد دانشجو داشته اند و انتظار این است که با بالا رفتن این آمار در سال های 2008 و 2009 این آمار بالاتر هم برود.
در دانشگاه " مک گیل " مونترآل ، دانشجویان ایرانی در رتبه 14 از نظر تعداد بوده اند که این آمار در سال 2008 با 149 دانشجوی ایرانی به هشتمین کشور ارتقا یافته است .
"لیزا ماتیاس" مدیر پذیرش مک گیل یکی دیگر از علت های هجوم بی سابقه ایرانیان به دانشگاه های کانادایی را سختگیریهای ایالات متحده نسبت به صدور ویزا برای انان دانسته است.
در بیشتر دانشگاه های کانادا ، پذیرش دانشجویان ایرانی از فاصله سال های 2005 به بعد رشد قابل توجهی داشته است و نشان می دهد که در 4 سال گذشته پدیده فرار مغزها از کشور نه تنها کاهش نیافته بلکه به شدت هم افزایش داشته است .
دکتر علیداد امیرفضلی، استاد ایرانی دانشگاه آلبرتا، این استقبال بی نظیر را برای هر دو دانشگاه آن ایالت خوشحال کننده خوانده که مدتهاست به دنبال تأمین محققان بیشتر هستند.
همچنین بر اساس آمار دانشگاه های کانادا ، بیشتر دانشجویان ایرانی جذب شده در کانادا، فارغ التحصیلان دو دانشگاه شریف و تهران هستند و اغلب آنها در رشته های مهندسی پذیرفته می شوند.
کسری نیکویش، دانشجوی 26 ساله رشته شیمی دانشگاه آلبرتا نیز معتقد است، بسیاری از تحصیلکردگان مهندسی ایرانی ، به این علت آلبرتا را انتخاب می کنند که پس از دانش آموختگی در صنایع نفتی آن ایالت مشغول بکار شوند.
اما مهدی حاجی آقایی که دانشجوی سال دوم دکترای دانشگاه تورنتو که کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه البرتا خوانده، با سختن دانستن یافتن کار در کانادا ،اظهار امیدواری کرده که با بهتر شدن وضعیت در ایران به کشور خود بازگردد.

نظرات ()

ایرانتو: ایالت های انتاریو و آلبرتا اخیرا یک طرح آزمایشی را باجرا گذاشته اند که بر اساس آن فرزندان کسانی که با ویزای موقت وارد این دو ایالت شده اند نیز شامل ویزای والدین خود می شوند.
این طرح با عنوان Open Work Permit همچنین به جوانان و نوجوانان اجازه می دهد بدون داشتن هر گونه جاب آفر و یا مجوز Labour Market Opinion از سازمان توسعه و منابع انسانی کانادا (HRSDC) ، می توانند در هر نقطه از انتاروی یا آلبرتا و هر شغلی که بیابند، مشغول بکار گردند.
مجوز Labour Market Opinion مدرکی است که از سوی سازمان توسعه منابع انسانی کانادا منتشر می شود و معمولا برای صدور ویزای موقت کار ، لازم است. اما کسانی که مشمول Open Work Permit می شوند، نیازی به گذراندن آن پروسه ندارند.
پیش بینی می شود ، تسری یافتن مجوز کار والدین به فرزندان، باعث جلب بیشتر افراد متخصص از سراسر جهان به کانادا گردد.
بدین ترتیب ، از اول جولای سال 2009 تا پایان جون 2010، فرزندان کلیه کارگران موقت که به مقصد انتاریو یا آلبرتا عازم هستند، می توانند همزمان ، برای مجوز مذکور درخواست نمایند. اما والدین آنها همچنان می بایست شرایط لازم را برای اخذ ویزای کار موقت داشته باشند که شامل شغل های مندرج در سایت HRSDC و تحت گروه های A ، B یا O می گردند.
همچنین در صورتی سن قانونی درخواست شغل برای فرزندان مقیم آلبرتا 18 سال و برای انتاریو 14 ، 15، 16 یا 18 سال ، بسته به نوع شغل است. فرزندان یک مهاجر در صورتی وابسته محسوب می شوند که ازدواج نکرده باشند و کمتر از 22 سال سن داشته باشند.
طرح مجوز باز کار ، بر اساس قرارداد منعقده بین دولت های محلی انتاریو و آلبرتا با دولت فدرال در ماه های آوریل و می سال 2008 به تصویب رسیده است.

نظرات ()

ایرانتو: در پی برگزاری جلسه مشترک بین وزیر مهاجرت، شهروندی و چند فرهنگی با همتایان محلی خود در ایالت های کانادا، که در اواخر ماه مارس گذشته انجام شد، جیسون کنی تأکید کرد، میزان پذیرش مهاجر برای سال 2009 ، در همان رقم 250،000 نفر باقی خواهد ماند.
بحران اقتصادی اخیر و افزایش بیکاری در کانادا و آمریکا، این نگرانی را بوجود آورده بود که شاید، برای تازه واردین، فرصت شغلی مناسب در کانادا وجود نداشته باشد، و به همین دلیل شاهد تغییر در سیایت های پذیرشی باشیم.
اما جیسون کنی گفت:" ما نمی خواهیم مردم به کانادا بیایند و با بیکاری مواجه شوند، به همین دلیل باید درباره ایجاد تغییر در سیستم بازار کار حساس تر باشیم و اگر نیاز به اصلاح اساسی باشد، باید اینکار را بکنیم.
وی افزود، میزان احتیاج کانادا به نیروی کار متخصص ، همچنان به شکل سابق ، پا برجاست و می توان گفت ، ما برای یک دوره طولانی با کمبود نیرو مواجه خواهیم بود و دولت مایل نیست فتیله پذیرش مهاجر را پایی بکشد تا بعدا مجبور شود به سرعت خلاء موجود را پر کند.
کنی همچنین با اشاره به تصمیم ایالت های بریتیش کلمبیا و آلبرتا، نسبت به پذیرش 600،000 نیروی جدید طی 5 سال آینده گفت:" نیرو های موجود در آن استان ها در حال بازنشستگی هستند، و آنان برای توسعه اقتصادی خود، به افراد بیشتری نیاز خواهند داشت.

نظرات ()

‌تحصیلات در آلبرتای کانادا

تحصیلات پایه

طیف متنوعی از مدارس در این ایالت وجود دارد (مدارس عمومی، مدارس کاتولیک، مدارس فرانسه زبان، مدارس خصوصی و مدارس اختصاصی). دانش آموزان همچنین به مجموعه منحصر بفردی از برنامه های آموزشی، شامل آموزش از راه دور( آموزش غیابی ،مدارس اینترنتی) و آموزش جایگزین دسترسی دارند. حق انتخاب یکی از مهمترین ویژگی های نظام آموزش در آلبرتا بشمار میرود.

تحصیلات عالی

همانطور که در قانون اساسی کانادا مقرر گردیده، مراجع محلی (استانی) متولی امر آموزش عالی در حوزه فعالیت خود میباشند. دانشگاهها (مراکز عمومی با بورسیه تحقیقاتی و دوره های تحصیلی رسمی در کلیه مقاطع آموزش عالی)، کالج ها و انستیتو های فنی (نهادهای عمومی و خصوصی با دوره های منتهی به دیپلم یا گواهینامه رسمی، دوره های انتقالی دانشگاهی، دوره های کارورزی و دوره های ادامه تحصیل. این نهادها همچنین مجاز به برگزاری دوره های منتهی به مدارک کاربردی و مدرک باکالوریِت و نیز انجام تحقیقات کاربردی میباشند) و مدارس عالی حرفه ای ( مراکز خصوصی با دوره ها و مدارک رسمی حرفه ای) اصلی ترین مراکز آموزش عالی در این ایالت محسوب میشوند. هدف اصلی دوره های کاربردی عبارتست از تربیت نیروی انسانی ماهر برای بازار اشتغال. برنامه های منتهی به مدرک رسمی کاربردی از 6 نیمسال دوره تدریس رسمی و حداقل 2 نیمسال دوره کار تجربی تشکیل شده است.

مراحل تحصیلی

مرحله اول دانشگاهی (لیسانس): اکثر دوره ها در مقطع کارشناسی به اخذ مدرک لیسانس عمومی (طی حداقل 3 سال) و لیسانس افتخاری (طی 4 سال در دروس اجباری) معطوف شده است. مدارک رسمی عناوین مختلف دارند . مرحله اول همچنین شامل دوره کاردانی است که از 1 تا 3 سال بطول میانجامد و به اخذ مدرک فوق دیپلم منتهی میشود. برای دوره های کوتاه مدت یکساله نیز گواهینامه پایان دوره در نظر گرفته شده است. فارغ التحصیلان تمامی این دوره ها می توانند در سطوح بالاتر دانشگاهی ادامه تحصیل دهند.

همچنین، یکسری از دوره های مرحله اول فاقد پیش نیازهای دانشگاهی است و 4 سال ادامه دارد (بعنوان مثال، دوره لیسانس پرستاری ؛ لیسانس بازرگانی ؛ لیسانس آموزش ؛ و نیز طرحهای انتقالی سال اول و دوم دانشگاهی در7 کالج محلی).

مرحله دوم دانشگاهی (فوق لیسانس): دوره کارشناسی ارشد - از مرحله اخذ مدرک لیسانس افتخاری تا مرحله کسب مدرک فوق لیسانس - حداقل یکسال بطول میانجامد. دوره کارشناسی ارشد در بعضی رشته ها (بعنوان مثال، مدیریت بازرگانی) 2 سال بطول میانجامد. تنظیم پایان نامه، کم و بیش، برای عموم دوره ها الزامیست. مدرک فوق لیسانس عناوین مختلف دارد . مدرک رسمی یکسری از دوره ها در مقطع کارشناسی ارشد، از لحاظ رتبه، بین لیسانس و فوق لیسانس است. در مرحله دوم دانشگاهی، یکسری از دوره ها در قالب برنامه آموزش حرفه ای تدارک دیده میشود و به سابقه تحصیلات دانشگاهی نیاز دارد. این دوره ها در برخی رشته ها (مانند لیسانس حقوق ) 3 سال و در برخی دیگر (مانند دکتر پزشکی ، و دکتر دامپزشکی ) 4 سال بطول میانجامد.

مرحله سوم دانشگاهی (دکترا): دکترا عالیترین مدرک رسمی در دانشگاههای کانادا میباشد و در همه استانها، بجز استان کِبِک، سومین مرحله دانشگاهی را تشکیل میدهد. دوره دکترا، از مرحله اخذ مدرک لیسانس، عموما 3 سال بطول میانجامد و نیازمند تنظیم رساله و دفاع از آن است (بموازات برنامه ها و دروس مکمل).

پی.اِچ.دی رایج ترین رتبه اعطایی به فارغ التحصیلان مقطع دکترا میباشد و نباید آنرا با لقب "دکتر"، که در مدرک لیسانس رشته های علوم بهداشتی (پزشکی، دندانپزشکی، دامپزشکی) قید میشود، اشتباه گرفت.

پذیرش دانشجوی خارجی

تعریف: دانشجوی خارجی (یا دانشجوی بین المللی) به کسانی اتلاق میشود که فاقد تابعیت و اقامت دائم کانادا بوده و در دوره های رسمی آکادمیک، فنی یا حرفه ای در دانشگاهها، کالج ها یا سایر مراکز آموزش عالی کانادا به تحصیل اشتغال دارند. کلیه دانشجویان خارجی مکلف به اخذ مجوز دانشجویی از اداره مهاجرت کانادا میباشند (باستثناء گروه معدودی که دارای مجوز دولتی یا دیپلماتیک هستند).

مقررات ورود: دارا بودن مجوز دانشجویی، روادید ورود به کانادا (الزامی برای داوطلبین از 107 کشور جهان)، پذیرش رسمی از هر یک از مراکز آموزش عالی کشور (با ذکر رشته تحصیلی)، ضمانت مالی، گواهی پزشکی و مدرک زبان الزامیست.
مقررات بهداشتی: گواهی پزشکی باید توسط پزشکان مجاز (مورد تایید سفارت کانادا) صادر شود.

شرایط بهداشتی/اجتماعی

دنشجویان خارجی مشمول مقررات تامیین اجتماعی میباشند. پوشش مکمل و بیمه خصوصی (مانند صلیب آبی ) نیز قابل حصول است. سازمان خدمات دانشجویی کانادا مجری طرح جامع ملی بیمه درمانی برای دانشجویان است.

امریه سفر دانشجویی

سفر جاده ای: امریه تعلق میگیرد.

سفر ریلی: امریه تعلق میگیرد.

سفر هوایی: امریه تعلق میگیرد.

امریه ها به دانشجویان خارجی نیز تعلق میگیرد.

مخارج دانشجویی و مساعدت مالی

شهریه دانشجویان محلی: حداقل 4487 دلار کانادا.

شهریه دانشجویان خارجی: حداقل 11313 دلار کانادا.

سیستم نمرات در مراکز آموزش عالی

مشخصات کامل: سیستم 4-1 رایجترین سیستم ارزیابی بشمار میرود ولی مقیاسها در مراکز و مقاطع مختلف ممکن است فرق کند.

بالاترین نمره: 4

حداقل نمره قبولی: 2-1 بسته به مرکز/مقطع

پایین ترین نمره: 0

نظرات ()

مقدمه (The Basics)

آلبرتا غربی ترین استان سرسبز( Prairie Provinces) کانادا می باشد. اغلب از این استان به عنوان "استان انرژی" نام می برند. جمعیت آن بالغ بر 3/3 میلیون نفر بوده و روز به روز در حال افزایش می باشد. اکثر جمعیت در دو شهر اصلی استان زندگی می کنند. ادمونتون (Edmonton) (که مرکز استان است ) و کلگری (Calgary)  هر کدام بالغ بر یک میلیون نفر جمعیت را در خود جای داده اند. این استان سرآمد تولید نفت و گاز در جهان است و صنایع مختلف و شغل های خدماتی در آلبرتا در حال افزایش می باشند. به کمک فرصت های شغلی ایجاد شده پس از رشد اقتصادی استان، آلبرتا یکی از اصلی ترین مقاصد مهاجران به کانادا شده است. امروزه این استان به واقع متمول ترین استان کانادا و دارای سطح بالای زندگی است.

اشتغال و اقتصاد در آلبرتا (Alberta Economy and Employment)

استاندارد زندگی در آلبرتا (Alberta Standard of Living )

 مسکن در آلبرتا (Alberta Residential Housing)

 تحصیلات در آلبرتا (Alberta Education)

بهداشت در آلبرتا (Alberta Health Care)

تاریخچه آلبرتا (Alberta History)

فرهنگ آلبرتا (Alberta Culture)

جمعیت آلبرتا (Alberta Demographics)

مهاجرت به آلبرتا (Alberta Immigration)

دولت آلبرتا (Alberta Government)

شهرهای اصلی (The Major Cities)

نظرات ()

Invite your uncle to pack his arc welder for a new life in Alberta

Alberta Immigrant Nominee Program expands to include family members
Edmonton... In an effort to build the province’s workforce, the government is expanding its Alberta Immigrant Nominee Program (AINP) to include family members.

“Albertans have family members with skills and knowledge Alberta needs,” said Hector Goudreau, Minister of Employment and Immigration. “Adding this family stream to the Alberta Immigrant Nominee Program will help us meet our workforce needs while creating more diverse and welcoming communities for all our families.”

Eligible Albertans may sponsor a parent, child, brother, sister, aunt, uncle, niece or nephew for provincial nomination. The family members coming to Alberta will have to meet provincial eligibility criteria and be able to join Alberta’s labour market. They must have post-secondary education, work experience, and be between 21 and 45 years old. Applicants do not need to have a job before they apply. The sponsoring family member living in Alberta will act as a vital support system to help the newcomers while they settle in.

The AINP fast-tracks the immigration process for people applying for permanent residency. Applicants will then need to go through the standard federal security and health checks. Citizenship and Immigration Canada makes the final decision on permanent resident visas.

By expanding the program and increasing the number of people living in Alberta, there will be a larger labour force pool employers can draw from. The program is designed to meet the needs of Alberta employers who are unable to fill skilled and select semi-skilled positions with Canadian citizens or permanent residents of Canada.

More information on the Alberta Immigrant Nominee Program and the new family stream is available at www.albertacanada.com/ainp.

Refrence Linke:

http://www.alberta.ca/acn/200806/23820A180F4B9-FD9D-9F34-06E70E9A13A07AC0.html

نظرات ()

شبکه اینترنتی ایرانیان مقیم تورنتو (ایرانتو) - دولت محلی آلبرتا اعلام کرد، مهاجران و شهروندان مقیم آن ایالت می توانند از این پس تحت برنامه ویژه پذیرش مهاجر آلبرتا (Alberta Immigrant Nominee Program) نسبت به دعوت از بستگان نزدیک خود و اسپانسر شدن برای آنان اقدام کنند.
وزیر مهاجرت و شهروندی آلبرتا گفت، برخی از اعضای فامیل افراد مقیم ، دارای دانش یا تخصص مورد نیاز ایالت هستند، بنابراین ما می توانیم ضمن تکمیل نیروهای مورد نیاز خود بوسیله آنان، جوامع خانوادگی را نیز گسترش دهیم.
طبق مقررات مذکور، آلبرتایی ها می توانند در صورتیکه والدین، فرزندان، برادر و خواهر، عمو و عمه، خاله و دایی، برادرزاده و خواهر زاده آنها، شرایط لازم برای اخذ پذیرش مهاجرت را داشته باشند، آنان را تحت پوشش خود، به آلبرتا بیاورند.
این افراد لازم نیست دعوت نامه شغلی ( Job offer ) داشته باشند ، اما باید ثابت کنند که توانایی ورود به بازار کار آلبرتا را دارند.
همچنین متقاضیان باید دارای حداقل مدرک دیپلم یا فنی و حرفه ای و سابقه کار باشند و سن آنها بین 21 تا 45 سال باشد.
در این طرح سرمایه قابل دسترس متقاضیان، معادل 10،000 دلار ، به ازای فرد اصلی خانواده ، باضافه 2،000 دلار برای افراد تحت پوشش خود تعیین شده است.
اضافه می شود آلبرتا هم اکنون با کمبود 30 تا 40 هزار نیروی کار روبرو است که این میزان طی دهه آینده به 110 هزار نفر می رسد.
ایالت ثروتمند و نفتی آلبرتا در غرب کانادا قرار دارد و مهمترین شهرهای آن ادمونتون و کالگری است.

سایت منبع:

http://www.iranto.ca/persian/news/news-detail.php?nid=2135

نظرات ()