ما زنده ایم
سلام به همگی
اینجا کانادا، صدای مارو از پایتخت آلبرتا میشنوید. بخدا هیچکدومتونو فراموش نکردم. فقط انقدر درگیر کارهای مختلف شدیم که حالی برای نوشتن نمیمونه.
اینجا هم خوبه، هم بده!!!(الانه که خداحافظ کانادا پبداش بشه و بگه: دیدی گفتم!!!)
نه برادر من!!! منظورم این نیست که با ایران مقایسه کنم و بگم که کی بهتره!! ولی جنس خوبی و بدیهاش با ایران خیلی متفاوته و قابل مقایسه نیست. توی این مدت کارهایی رو انجام دادیم که اگه شاید توی مملکت خودمون میخواستیم انجام بدیم ۶ماهی طول میکشید. فعلاً فقط تیتروار واستون میگم چیکار کردیم تا بالاخره وقت بشه از لحظه حرکت از ایران تا هر کدوم از کارهاریی رو که انجام دادیم به صورت کامل واستون شرح بدم.
-
گرفتن SIN (هم نامبر و هم کارت)
-
گرفتن Healt Card
-
درخواست PR Card (البته این درخواست خواستی نداره و توی فرودگاه تمام مراحلش انجام می شه)
-
رفتن به مرکز مهاجران و تعیین سطح زبان
-
انتخاب کلاس زبان
-
ثبت نام دانشگاه برای خودم و همسری
-
درخواست وام و کمک هزینه تحصیلی (مدارک ارسال شده و گفتن موافقت می کنن)
-
کار گیر اوردیم ولی وقتی برای سرکار رفتن نداریم!!!!!
-
اجاره خونه
-
خرید موبایل
-
انتخاب یه سرویس خوب ابنترنت و تلفن برای خونه
-
خرید وسایل خونه و کامپیوتر
-
.....
خلاصه همه چیز داره با کمک خانواده دایی همسر محترم و 100 البته خود ایشون به خوبی پیش می ره.
سعی می کنم به تمام کامنت ها جواب بدم.
موفق باشید
نظرات ()
